جان او والدنر ، اسطوره تکرار نشدنی تنیس روی میز جهان

یان اووه والدنر به سوئدی ( Jan-Ove Waldner)  بازیکن رشته ی ورزشی تنیس روی میز است. او ۳ اکتبر 1965 میلادی متولد شده و از وی عنوان موتزارت دنیای تنیس روی میز یاد شده‌ است. او در عالم تنیس روی میز یک اسطوره‌ است و یکی از بهترین بازیکنان تاریخ پینگ پنگ جهان است.

استعداد او در سال ۱۹۸۲ زمانی که ۱۶ سال داشت و در فینال مسابقات قهرمانی اروپا حاضر شد، شناخته شد.

او در سال ۱۹۸۹ به عنوان بهترین بازیکن جهان انتخاب شد در همان سال با غلبه بر هموطن خویش، یورگن پرسون قهرمان جهان شد.

در المپیک ۱۹۹۲ بارسلون با شکست ژان فیلیپ گاتیئن فرانسوی قهرمان المپیک شد. از نکات جالب این قهرمانی زمانی بود که پادشاه سوئد به محض اطلاع از فینالیست شدن والدنر با هواپیمای شخصی خود به اسپانیا سفر کرد تا از نزدیک شاهد قهرمان شدن هموطن خود باشد. والدنر در سال۱۹۹۳ مدال برنز انفرادی جهان را کسب کرد.

در سال ۱۹۹۷ در سن ۳۲ سالگی در کمال حیرت و تعجب صاحب نظران این رشته برای دومین بار قهرمان جهان شد و تمام رقیبان خود را با نتیجهی ۳ بر ۰ مغلوب کرد.

در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی دوم شد.

والدنر باز هم در المپیک ۲۰۰۴ آتن با وجود سن بالای خویش معجزه کرد و چهارم شد و مورد تحسین مسئولین برگزار کننده این رشته قرار گرفت.

این سر مطلب همه روزنامه ها بعد از حذف والدنر از المپیک ۲۰۰۴ آتن بود:

« والدنر نتوانست قهرمانی را تصاحب کند اما او تعجب و قلب های تماشاچیان را تصاحب کرد»

بدون تردید او نابغه بود و شاید سال ها از عمر این ورزش بگذرد تا ستاره‌ای همانند او دوباره طلوع کند.

در کشور چین به خاطر موقعیت اجتماعی قابل احترامش و دوره ی ورزشی طولانی اش، او را با نام مستعار لائو وائو ( درخت همیشه سبز ) می شناسند و تمبری هم به اسم او در کشور چین چاپ کردند که این اقدامی بی‌سابقه بود.

والدنر در سال ۲۰۰۵ رسماً از مسابقات رسمی خداحافظی کرد. نویسنده‌ای به نام jens fellke کتابی در مورد زندگی نامه ی والدنر چاپ کرد.

جان در چین دارای رستورانی به نام خود است. او هم اکنون از بازی‌های رسمی خداحافظی کرده و در لیگ آلمان مشغول به بازی است. او از چوب waldner sendso carbon  استفاده می‌کند. این چوب حدود۲۲ سال در دست جان بوده است.

والدنر سوئدی بازیکنی دست راست و شیک هند( shake hand )  بود و همراه با دوست هم کشوریش ، پرسن، توانسته بودند جایزه های مسابقات بسیاری را برای کشورشان به دست آورند. آن ها باعث شدند تا سکان پینگ پنگ به طرف سوئد تغییر مسیر یابد.

هیچ توضیحی درباره او ندارم چون شخصیتش بالاتر از این حرفهاست. فقط و فقط توجهتون رو به داستان های این مرد بزرگ و افتخاراتش و .. جلب می کنم:

زندگینامه :

تابستان 1۹۷۰ : جان-او ، پسر بچه ای ۵ ساله در ویلای تابستانی خانواده اش به سر می برد. او دوست دارد مانند تمامی بچه ها بازی کند. اگرچه تمایل او برای برنده شدن و برنده بودن کمی غیر معمول و بیشتر از حد معمول هست!
باخت اهمیتی ندارد. در یک روز صبح وقتی شروع به بازی پرتاب دارت می کنه، انگیزه ی اون برای برنده بودن و بردن خودش رو نشون می ده و اون فریاد می زنه : “من به اون ها نشون می دم ، من همه ی اون ها رو گاز می زنم!” پایه و اساس زندگی اون با این احساس شکل می گیره!

تابستان ۱۹۷۴ : انجمن تنیس روی میز سوئد این پسر ۹ ساله را به کمپ خودش واقع در Örebro در ۲۵۰ کیلیومتری شهر این پسر ، استکهلم ، دعوت می کند!
جان-او کوچک ناراحت بود که باید از خانه دور باشد.در پایان هفته مادر او “ماریان” برای برگرداندن او به محل کمپ می آید که موفق نمی شود. جان-او به مادرش می گوید :”یک تورنمنت فردا در اینجا برگزار می شه که من به هیچ قیمتی حاضر نیستم از دستش بدم”.

پاییز ۱۹۷۷: در روز ۵ اکتبر درست ۳ روز بعد از تولد ۱۲ سالگی او ، برای نحستین بار در قسمتی از لیگ سوئد شروع به بازی می کند.چند روز بعد او اولین برد بازی انفرادی خودش را رقم می زند. قربانی بدبخت او ، دنیس پترسون ، بازی رو باخته بود به یک پسر بچه ۱۴۰ سانتی متری ، از هم تیمی های خودش می پرسید : ”چطوری یک نفر یکی رو که نمی تونه حتی ببیندش می بره؟!”.

تابستان ۱۹۸۰: جان-او والدنر برای اولین بار از چین دیدن می کند. پسری که شهرتی در سطح یک اعجوبه دارد در مقابل دیدگان ۱۲۰۰۰ نفر در مسابقات اپن شانگهای قدم به میدان می گذارد. او برای اولین بار در زندگی اش تمرین سخت را تجربه می کند. سرپرست سالن او را از محل تمرین به مسابقه دعوت می کند و به راحتی برنده می شود. جان-او در مقابل عده ی زیادی از نوجوانان چینی بازی می کند و به اکثر آنها بازی را واگذار می نماید. او در هر امتیازی که رد و بدل می شد چیز جدیدی یاد می گیرد. او تمامی تکنیک ها و تاکتیک ها و روش های کمتر امتیاز دادن رو در مغز خودش ذخیره می کند.
در اعماق ضمیر ناخودآگاه این پسر صدایی همچنان فریاد می زند: ”من به اون ها نشون می دم ، من همه ی اون ها رو گاز می زنم!”.

بهار ۱۹۸۲: در جام ملت های اروپا در هوداپس ، پسر ۱۶ ساله در مقابل یکی از قهرمانان قرار می گیرد. در راه رسیدن به فینال او ، استلن بنگستون یکی از قهرمانان جهان را همانند کاری که با تیبور کلمپار انجام داد پشت سر می گذارد. در این برحه از زمان او فقط رنک ۳۰ در اروپا را داشت. با وجود این ، او هم وطن خودش مایکل اپلگرن رو مجبور کرد تا در فینال با او به رقابت بپردازد. والدنر جوانترین فینالیست همه ی دوران اروپا ، در حالیکه ۲-۰ در ست ها جلو بود بازی رو در رقابتی نزدیک واگزار کرد. والدنر ، نه اپلگرن ، مورد توجه همگان قرار گرفت. مربی تیم ملی آلمان ، آقای ایستوان کروپا ، اظهار کرد :*”من هیچ وقت بازیکنی به کاملی این در این سن و سال ندیده بودم، او می تونه با هرکسی مقابله کنه که شامل چینی ها هم می شه ، سرویس های عالی اش ، تغییرهای تاثیر گذار ، سرعتش و توانایی او برای تغییر شیوه بازی کردنش، مربی های اروپایی رو مشغول خودش می کنه ، چطوری می تونیم برای این پاسخی داشته باشیم؟!”.

بهار ۱۹۸۴: برای اولین بار در شهر براتیسلاوا به جمع ۱۲ نفر برتر اروپا راه پیدا می کند.
در سال های بعد او مسابقات رنکنیگ اروپا را برای ۶ بار پیاپی فتح می کند و رکوردی جاودانه از خود بر جای می گذارد.

بهار ۱۹۸۷: سوئد در فینال جام جهانی در دهلی نو ، به راحتی توسط چین حذف می شود. والدنر سخت گرفتار مریضی می شود و در درجه حرارت ۴۰ درجه محبوس می شود. مسابقات انفرادی دو روز دیگر شروع خواهد شد. والدنر خودش را به پای میز مسابقه می کشاند و برنده می شود. در یک چهارم نهایی در مقابل چن لانگ کن و در نیمه نهایی در برابر تنگ ایی به برتری دست یافت و یار شماره دو و سه تیم چین رو حذف کرد، هیچ وقت تا آن زمان هیچ بازیکنی در این سطح استاندارد بازی نکرده بود.

کی انتینگ قهرمان جهان در سال ۱۹۸۳ ، سرش را تکان می دهد و می پرسد : ” چگونه یک نفر در مقابل کسی که همه ی توپ ها را حمله می کند و حتی یکی را هم از دست نمی دهد برنده می شود؟!!!”.
والدنر در فینال در مقابل جیانگ جیالیانگ در ستها ۱-۰ و ۹-۳ در امتیاز ها جلو بود ولی پیروزی در فینال از او دور شد. جوان ۲۱ ساله قول می دهد :”زمان من خواهد آمد ، من انتقامم را خواهم گرفت!”.

بهار ۱۹۸۹: والدنر به قولش عمل کرد و در دورتموند برای اولین بار قهرمان جهان شد.
تیم چین تیم برتر میدان بود و با حساب ۵-۰ سوئد را شکست داد اما در انفرادی والدنر برای اولین بار در مقابل هموطنش یورگن پرسن قرار گرفت و قهرمان جهان شد. والدنر مردی همه فن حریف شده بود!

تابستان ۱۹۹۲: والدنر در بارسلون در المپیک قهرمان شد و تاج گذاری شد و حرفه ای های تنیس روی میز اظهار داشتند : ” او از سیاره ی دیگری تنیس روی میز بازی می کند ”.کارل گوستاف پادشاه وقت سوئد هم در میان تماشاچیان مشتاق بود و با صدای خود جان-او را تشویق می کرد.
بهترین بازیکن تنیس روی میز تمام دوران سوئد، جان او والدنر به یک قهرمان بین المللی تبدیل شد و به رده ی قهرمان اسطوره ای بیورن بورگ (یکی از دوستان در حال حاضر او) رسید.
سوئد از آخرین جنگش مدال طلایی در المپیک نبرده بود. این هم نشانه ای از کیفیت و اهمیت کار والدنر بود. ارتش میلیونی قهرمانان چینی به خوبی ستاره های جدید قهرمانان اروپایی همه و همه در تلاش برای چیره شدن بر والدنر برآمدند، جان-او همه را پشت سر نهاد.

بهار ۱۹۹۷: در سال ۱۹۹۷ ، درست در زمانی که دیگر بیش از آنچه که گذشت از او انتظاری نبود، او برای دومین بار قهرمان مسابقات انفرادی جهان شد بدون واگذار کردن حتی یک ست! و این رکوردیست که به نظر غیر قابل شکست می آید!

بهار ۲۰۰۰: در سال ۲۰۰۰ در کوالالامپور ، والدنر و تیم سوئد به بالاترین نقطه رسیدند و قهرمان جهان شدند. وقتی به این پیروزی دقیق بنگریم می بینیم که چینی ها نوه های خودشون رو پرورش دادند تا در دهه ی آتی در مقابل جان-او والدنر بایستند. افرادی مانند ما لونگ، ژانگ ژیک و شوشین.

تابستان ۲۰۰۴:باور نکردنیست با ۳۹ سال سن همچنان به پیروزی هایش و تلاش در پیدا کردن تکنیک های جدید در تنیس روی میز ادامه می دهد!

والدنر در المپیک ۲۰۰۴ آتن با نتیجه ۳ بر صفر تیمو بول را شکست داد اما در بازی بعد از مسابقات حذف شد.

مقام های به دست آمده: 

قهر مان مسابقات انفرادی المپیک 1992                                      

مدال نقره ی مسابقات المپیک انفرادی المپیک 2000

نفر چهارم مسابقات انفرادی المپیک 2004

قهر مان مسابقات انفرادی جهان 1989-1997

 نایب قهرمان مسابقات انفرادی جهان 1987-1991

قهرمان مسابقات تیمی جهانی 1989-1991-1993-2000

قهرمان مسابقات انفرادی اروپا 1996

قهرمانی مسابقات تیمی اروپا 1986-1988-1990-1992-1996-2000-2002

قهرمان جام جهانی 1990

قهرمان مسابقات انفرادی مردان سوئد2010